DWUPOZIOMOWY KOŚCIÓŁ W MALNI

Unikalny w skali całego kraju dwupoziomowy kościół w Malni jest w istocie scaleniem w jedno dwóch bardzo odmiennych świątyń. Zabytkowy drewniany kościółek z początku XIX wieku postawiony jest bezpośrednio na dachu współczesnego kościoła murowanego, z trzech stron wtopionego we wzgórze. Skąd wzięła się w malutkiej wsi taka nietypowa konstrukcja? Jej powstanie to wynik pewnego „podstępu” mieszkańców, którzy w ten sposób ominęli sprzeciw komunistycznych władz wobec planów budowy nowego kościoła.

Po przeszło dwóch dekadach bezowocnych starań o budowę świątyni, w 1975 roku pojawił się pomysł, żeby przenieść do Malni nieużytkowany od lat drewniany kościółek z Kostowa pod Kluczborkiem. Ta wybudowana w latach 1801-1804 niegdyś protestancka świątynia coraz bardziej popadała w ruinę. Przeniesienie i renowacja były okazją do uratowania obiektu wpisanego do rejestru zabytków, więc władze wydały na to zgodę. Parafianie niezwłocznie przystąpili do działania, przygotowując w ścisłej współpracy ze służbami konserwatora zabytków plany demontażu, przewiezienia i rekonstrukcji drewnianego kościółka. Jednocześnie opracowano projekt budowy murowanego podpiwniczenia w jego nowej lokalizacji. Choć żadne dokumenty na to nie wskazywały, to właśnie potężna piwnica miała docelowo zostać właściwym miejscem kultu. 24 kwietnia 1977 roku rozpoczęto budowę wpisanego we wzgórze nowoczesnego kościoła – w planach „piwnicy” - a następnie rekonstrukcję zabytkowej drewnianej świątyni, która stanęła na jego dachu. Dzięki ogromnej determinacji parafian 15 sierpnia 1978 roku nowy, dwupoziomowy kościół został uroczyście poświęcony i oddany do użytku.

Z architektonicznego punktu widzenia zespolenie dwóch skrajnie odmiennych pod względem stylu jak i technologii wykonawstwa obiektów kościoła górnego i dolnego, dało bardzo ciekawy efekt wizualny.

Najbardziej znaczące dla jego oceny jest spojrzenie na obiekt od strony północnej. Nasuwa się wówczas refleksja, że dwupoziomowy kościół właściwie jest całością. Mimowolnie wzrok przykuwa piękna w swym wyrazie bryła kościółka drewnianego, jednak zaraz pojawia się spostrzeżenie, że prosta forma prostopadłościanu kościoła dolnego stanowi wspaniałą podstawę dla ekspozycji kościoła górnego, niczym starannie dobrany postument dla pomnika.