Visit Opolskie - Portl regionalny województwa opolskiego

Chroni i popularyzuje kulturę ludową Opolszczyzny, zwłaszcza architekturę wiejską. Na obszarze 10 ha zgrupowano 60 obiektów z XVII-XIX w. m.in.: chałupy, stodoły, spichlerze, kościół, młyn wodny, kuźnię, szkołę, wiatraki. Budynki wyposażono w autentyczne meble, sprzęty  i narzędzia, dzięki czemu ekspozycja przybliża w całości obraz dawnej wsi śląskiej.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Ogród zoologiczny w Opolu to zielona oaza spokoju i relaksu, leżąca w centrum miasta wśród starodrzewu Wyspy Bolko. Powstał jako mały zwierzyniec w 1930 r., w 1937 r. został wykupiony przez miasto i wzbogacony o nowe gatunki zwierząt. Dwukrotnie odradzał się ze zniszczeń: powojennych – w 1953 r. i po powodzi tysiąclecia, jaka nawiedziła region i miasto Opole w 1997r. Wówczas nie tylko nastąpiła odbudowa ZOO, ale też kilkakrotne powiększenie jego obszaru oraz ilości zwierząt, które eksponowane są w otoczeniu pięknej przyrody, z wielką dbałością o względy zoohigieniczne, botaniczne i edukacyjne.

Opolskie ZOO zajmuje powierzchnię 20 ha, hoduje ponad 1000 zwierząt, reprezentujących około 130 gatunków, w tym jedyne

w Polsce goryle nizinne i uchatki kalifornijskie. Do największych sukcesów hodowlanych placówki należy rozmnażanie niektórych

gatunków m.in. oryksów szablorogich, hipopotamów karłowatych, kapibar, serwali, kangurów, lemurów.

Źródło:  Atrakcje Turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Najstarszy park dendrologiczny w Polsce założony w 1782 r. zajmuje obszar ponad 4 ha. Warunki klimatyczne parku, który jest najcieplejszym miejscem regionu, sprzyjają wegetacji licznych gatunków roślin z różnych stron świata.

Budynek został wiernie odbudowany. To zasługa Jolanty i Norberta Siekierków z Rozwadzy oraz Elżbiety i Zenona Maślony z Kędzierzyna - Koźla. Studio, które mieści się w zabytkowym budynku nazwali ArtStudio ZeNori (od imion Zenon i Norbert).

26 czerwca odbyło się jego uroczyste poświęcenie i oddanie do użytku. W środku stoją stoły i krzesła, kanapa, kominek oraz fortepian. Jest też sprzęt audiowizualny - ekran i rzutnik, zaplecze kuchenne oraz mała część mieszkalna.

A wszystko to w stylowym, ascetycznym wnętrzu dawnej świątyni, otoczonej małym parkiem. Takie miejsce może być wykorzystywane na wiele sposobów. - Kilka zdążyliśmy już wypróbować, jeszcze w marcu zorganizowaliśmy tu koncert chopinowski, a w dniu otwarcia - występ chóru z gimnazjum i recital Katarzyny Pluty z zespołem Altra Volta - wymienia Norbert Siekierka pomysłodawca i główny reżyser przedsięwzięcia.

- Chcemy tu robić warsztaty artystyczne, wernisaże, spotkania z ciekawymi ludźmi, jest już osoba zainteresowana, by wynająć studio na warsztaty filmowe z Filipem Bajonem dla studentów. Można będzie robić szkolenia, bankiety, miałem nawet zapytanie o przyjęcie komunijne - kontynuuje.

Właściciele planują założyć stowarzyszenie i jemu powierzyć obiekt. ArtStudio nie jest nastawione na działalność komercyjną. Jak mówią jego twórcy, nie myśleli, żeby się na nim dorobić - "wystarczy, by zarobiło na swoje utrzymanie”. Powstało z pasji i z marzeń, by z ruiny stworzyć coś pięknego.

Źródło: http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100708/POWIAT04/6855846

Barokowa „Piękna Studnia” z 1686 r. ozdobiona kutą kratą żelazną o bogatej ornamentyce – bardzo znane dzieło sztuki kowalskiej na Śląsku

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Barokowa figura Matki Boskiej na globie z 1738 r., wykonana przez A. Jörga.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Bastion św. Jadwigi jest pozostałością umocnień habsburskich. Prusacy przebudowali go, dodając zachowane do dziś dwukondygnacyjne kazamaty kamienno-ceglane, częściowo przykryte zewnętrznym nasypem otaczającym pięcioboczny dziedziniec. W 1870 bastion był więzieniem dla kilkuset francuskich jeńców, potem pełnił funkcję koszar. Położony w centrum miasta przeszedł gruntowną renowację, która ukazała światu jego unikalne piękno. Od 2008 r. dziedziniec bastionu jest świadkiem imprez muzycznych i tanecznych, wernisaży, wystaw plenerowych, a wnętrza obiektu kryją wystawy malarstwa, rzeźby czy sklep z pamiątkami. Zabytkowymi korytarzami wiedzie trasa turystyczna, która stanowi część dłuższego szlaku prowadzącego dawnymi umocnieniami wspaniałej twierdzy nyskiej.

25 lipca 2009 roku, w Uroczystość św. Jakuba Starszego, Apostoła, w Watykanie, został podpisany Dekret papieski, który nadał kościołowi parafialnemu w Nysie tytuł „Bazyliki Papieskiej - Bazilica minor”, czyli Bazylika Mniejsza.

Bazylika Mniejsza w Nysie  jest jedną z największych świątyń gotyckich w skali kraju. Imponujący obiekt z licznymi skarbami sztuki wewnątrz m.in. z cennym zespołem rzeźby nagrobnej (XV-XVIII w.) W wystroju kilkunastu kaplic gotyckich ołtarze późnorenesansowe i barokowe. W kaplicach barokowych sztukaterie i polichromie F.A. Schefflera. Warte szczególnej uwagi: ołtarz główny - tryptyk późnogotycko-renesansowy, rzeźba św. Anny z 1500 r., chrzcielnica z końca XV w. W sąsiedztwie wolnostojąca dzwonnica późnogotycka.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Znajduje się w zespole klasztornym franciszkanów z poł. XIX w. Od 6.X.1954 do 28.X.1955r. więziono tu kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski. W 1956 r. kościół i klasztor zwrócono franciszkanom.

Kamienna fontanna w formie bogato rzeźbionej monumentalnej studni, z alegorycznymi postaciami symbolizującymi zajęcia mieszkańców Opola.

Cmentarz żydowski w Białej powstały na początku XVII wieku na zachodnim stoku wzgórza zwanego Kopcem i zajmuje nieco ponad 0,5 ha. Ostatni pogrzeb odbył się w 1938 roku. Do dnia dzisiejszego przetrwało ponad 920 macew (niektóre uszkodzone), ale także fragmenty ogrodzenia, brama cmentarna z XVII wieku oraz fundamenty domu grabarza i domu przedpogrzebowego.

Określenie lokalizacji tej nekropolii może sprawiać pewne kłopoty. Przemysław Burchard w swej książce "Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce" wymienia zarówno cmentarz w Biskupicach w województwie opolskim, jak i cmentarz w Byczynie, podając jednak ten sam opis. Jan Jagielski z Działu Dokumentacji Zabytków Żydowskiego Instytutu Historycznego używa określenia "cmentarz żydowski Żydów Z Byczyny, położony we wsi Biskupice". Wątpliwości mają też mieszkańcy - jedni mówią, że jest to teren Byczyny, inni - Biskupic. Cmentarz zlokalizowany jest w pobliżu drogi z Kępna do Kluczborka. Od przejazdu kolejowego za Byczyną należy przejść polami około czterystu metrów. Nekropolia jest malowniczo położona na niewielkim pagórku.

Niestety, niewiele wiadomo też o historii tego cmentarza. Brak jakichkolwiek danych w Żydowskim Instytucie Historycznym, nie ma też informacji w serwisie internetowym Jewishgen. Do dziś przetrwały resztki ogrodzenia oraz nieliczne nagrobki.

Żródło: www.kirkuty.xip.pl/byczyna

Teren pod cmentarz żydowski w Brzegu został zakupiony w 1798 r. Pierwsze pochówki miały miejsce w 1801 r., ostatnie odbyły się w 1937 r. Nekropolia ma powierzchnię około 0,5 hektara, jest ogrodzona siatką, a zielona bramka z gwiazda Dawida pozostaje otwarta dla odwiedzających. Najstarszy zachowany nagrobek pochodzi z 1806 r., łącznie do dnia dzisiejszego pozostało około 150 macew. Mimo kilku przewróconych i popękanych macew, nekropolia jest w dobrym stanie - w 2004 r. została uporządkowana przez lokalną młodzież. Miejsce to jest szczególnie warte zobaczenia, ze względu na nagrobkową symbolikę i wyjątkową atmosferę. Cmentarz żydowski znajduje się przy ul. Makarskiego, na prawo od cmentarza katolickiego.

tekst: Małgorzata Frąckowiak, źródło: www.kirkuty.xip.pl/brzeg

W historii społecznosci żydowskiej Dobrodzienia jest kilka znaczących dat. W roku 1846 pożar miasta zniszczył synagogę wybudowaną w 1781 roku. Już w 1848 roku wybudowano nową synagogę, w 1850 dużą łaźnię, a w 1863 dwuklasową szkołę. W 1922 r. Dobrodzień (w jęz. niem. Guttentag) stał się miastem powiatowym. Do państwa niemieckiego należał od czasu kiedy Śląsk stał się pruski. Gdy w 1922 r. dokonano podziału powiatu lublinieckiego, Dobrodzień pozostał niemiecki miastem niemieckim. Od 1935 roku rozpoczęła się potajemna emigracja Żydów do USA i Szwajcarii. W listopadzie 1938 w "Kryształową Noc" spalono synagogę żydowskich zniszczono szereg żydowskich objektów, między innymi bardzo znany sklep w rynku należący do rodziny Siednerów. Ostatni Żydzi Dobrodzienia zginęli w obozach zagłady.

Cmentarz żydowski założony w końcu XVII wieku o pow. 0,54 hektara jest ogrodzony murem z cegły. Położony przy ul. Lublinieckiej (za skrzyżowaniem ulic Lublinieckiej i Topolowej skręcamu z Lublinieckiej w prawo i polna drogą jedziemy ok. 700 m w głab pól - cmentarz jest zlokalizowany w otoczeniu polnego zagajnika), z dala od miasta, wśród uprawnych pól przetrwał zawieruchę wojenną. Po wojnie, po opuszczeniu domu przycmentarnego przez rodzinę ostatniego grabarza i opiekuna cmentarza - dom wyburzono. Od tego czasu nikt się cmentarzem nie opiekował, chociaż jeszcze w 1971 roku na murze była tabliczka, że jest to cmentarz zabytkowy, ale potem została zerwana. Cmentarz zarastał i był dewastowany, a cegły z muru znikały.

Pierwsze próby odnowienia niszczejącego cmentarza poczyniono już w 1987 roku, ale do realizacji nie doszło. Dopiero w 2001 roku dzięki inicjatywie "Antyschematy" doszło do renowacji nekropolii. Młodzież Niemiec Izraela, Niemiec i Polski oczyściła teren z chaszczy, odkopano i podniesiono powalone nagrobki. Potłuczone części, których nie dało się złożyć, umieszczono na zachodnim murze tworząc lapidarium. Wejście zamknięto nową, metalową, ażurową bramą, na której umieszczona jest wykuta duża menora. Na cmentarzu znajduje się około dwustu płyt nagrobnych, a najstarszy nagrobek pochodzi z 1773 roku.

tekst: Ryszard Bielawski, źródło: www.kirkuty.xip.pl/dobrodzien

Cmentarz żydowski w Gogolinie zlokalizowany jest przy ul. Wyzwolenia, tuż obok cmentarza katolickiego. Nekropolia została założona przed 1862 rokiem. Ostatni pogrzeb odbył się w dniu 13 maja 1935 roku (według niektórych źródeł - w 1945 r.). Do dziś zachowało się kilkadziesiąt nagrobków.

źródło: www.kirkuty.xip.pl/gogolin

Cmentarz żydowski w Gorzowie Śląskim został założony w pierwszej połowie XIX w. Znajduje się on przy obecnej ul. Moniuszki.
Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali cmentarz. Według informacji uzyskanych od ludzi, w latach 60-tych XX w. na cmentarzu znajdowały się jeszcze nagrobki. Zostały one rozkradzione.

Na powierzchni ok. 0,3 ha zachowały się 2 leżące nagrobki (są one częściowo przysłonięte ziemią). Być może pod ziemią znajduje się więcej nagrobków.

Teren cmentarza znajduje się na terenie zespołu szkół i jest ogrodzony oraz otoczony opieką.

źródło: www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Grodkowie (ul. Krakowska) został założony w 1833 r., jednak oficjalne zakupienie ziemi nastąpiło dopiero 24 kwietnia 1846 r. Znajdował się on poza granicami miasta, przy Oppelner Strase (obecna ul. Krakowska). Wcześniej zmarłych Żydów chowano przy swoich domach. Podczas II wojny światowej Niemcy całkowicie zdewastowali cmentarz.

Na powierzchni 8,23 ha nie zachował się żaden nagrobek. Obecnie teren częściowo zajmuje boisko sportowe, a częściowo jest to pusty plac porośnięty trawą.

Źródło: www.sztetl.org.pl

Cmentarz żydowski w Głogówku został założony przed 1821 r., poza ówczesnymi granicami miasta, w lesie po lewej stronie drogi do Krapkowic (przy obecnej ul. Olszynka). Ostatni znany pochówek odbył się 15 marca 1936 r. Według danych Fundacji Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego ostatni pochówek miał miejsce w 1945 r.

Na powierzchni 0,37 ha zachowało się około 65 nagrobków, z których część jest przewrócona na ziemię. Najstarszy nagrobek pochodzi z 19 sierpnia 1821 r. i należy do Gitel Lowe. Macewy są wykonane z wapienia i piaskowca. Zachowały się inskrypcje nagrobne wykonane w języku hebrajskim i niemieckim.

W 1976 r. miejscowi kamieniarze zrabowali z cmentarza liczne czarne marmury, z których były wykonane nagrobki w męskiej części kirkutu. Teren cmentarza jest zaniedbany, zarośnięty krzakami i lasem. Częściowo zachowało się ogrodzenie.

Ciekawostką jest, że na cmentarzu są pochowani członkowie rodziny Johny'ego Kerry’ego, który w 2004 r. kandydował na prezydenta Stanów Zjednoczonych. Ma on żydowskie korzenie wywodzące się właśnie z Głogówka.

źródło: www.sztetl.org.pl