Visit Opolskie - Portl regionalny województwa opolskiego

Wzmiankowany w 1500 r, od 1534 w posiadaniu ewangelików. Obecny zbudowany jako ewangelicki u schyłku XIX w. w  stylu neogotyckim,  w miejscu kościoła poprzedniego o konstrukcji szkieletowej, z którego zachowane jedynie ołtarz główny i dwa ołtarze boczne. Po 1945 przejęty przez katolików.
Usytuowany w centrum wsi, po pn. stronie ul. Kościelnej.  Wokół teren rozplantowany, obsiany trawą, kilkadziesiąt metrów na pn. od kościoła pozostałości cmentarza ewangelickiego.
Zbudowany z cegły prasowanej, z zewnątrz nietynkowany; wnętrza przykryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi; poszycie korpusu nawowego blachą falistą, prezbiterium i wieży blachą miedzianą.
Orientowany, trójnawowy, czteroprzęsłowy o układzie halowym, z niższym i węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie oraz kwadratową, czterokondygnacyjną  wieżą od zach. Dachy wysokie; wieża przykryta smukłą, ośmiokątną iglicą. Ściany oskarpowane, okna w większości ostrołukowe, w korpusie nawowym również okrągłe.
Wystrój i wyposażenie wnętrza neogotyckie, z okresu budowy świątyni, jedynie ołtarz główny i dwa ołtarze boczne późnobarokowe z 1 poł. XVIII w. W korpusie nawowym w nawach bocznych oraz w całym przęśle zachodnim empory.

źródło: www.popielow.pl

Kościół pod wezwaniem Chrystusa Zbawiciela w Kluczborku to świątynia w stylu gotyckim należąca do parafii ewangelicko-augsburskiej. Świątynię zbudowano w XIV wieku w miejscu małego drewnianego kościółka z 1298 roku. Choć z zewnątrz spogląda na nas surowy gotyk, wnętrze jest w stylu rokoko. Z wieży kościelnej, która jest udostępniona turystom, można podziwiać piękną panoramę miasta.

Źródło: http://www.terazopole.pl/miejsca/341/kosciol_ewangelicki_pw_zbawiciela_w_kluczborku.html

Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej z barokowym ołtarzem z I poł. XVIII w. ozdobiony obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. Zabytkowa ambona powstała mniej więcej w tym samym okresie, natomiast dzwon kościelny datowany jest na rok 1657. Sam kościół jest konstrukcji szachulcowej (z wieżą konstrukcji słupowej), zbudowany w roku 1620.

Drewniana, barokowa świątynia, orientowana, jednonawowa, o konstrukcji zrębowej, na podmurowaniu kamiennym, wzniesiona w 1648, przebudowana w 1748, remontowana w 1988 oraz 2007. Kościółek jest umiejscowiony na cmentarzu, otoczonym kamiennym murem z zabytkową XVIII-wieczną bramką składającą się z dwóch filarów, pokrytych drewnianym zadaszeniem.

Trójbocznie zamknięte prezbiterium, z znajdującą się przy nim zakrystią, z lożą kolatorską na piętrze. Do loży prowadzą schody znajdujące się w niewielkiej przybudówce. Nawa pokryta stropem płaskim, natomiast w zakrystii i loży strop belkowy. W miejscu styczności prezbiterium i nawy znajduje się barokowa rzeźba przedstawiająca tęczę z grupą Ukrzyżowania. Chór muzyczny, posiadający prosty parapet, jest wsparty na 4 słupach z głowicami. Od zachodu znajduje się wieża o konstrukcji słupowej, z pionowymi ścianami oraz pozorną izbicą, wydzielona okapem, pobita gontem, oszalowana. Zewnętrzne ściany kościółka tylko częściowo pokryte gontem. Okna wykończone spłaszczonym łukiem. Dachy o charakterze siodłowym, pokryte gontem. Nad nawą znajduje się sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę wraz z latarnią oraz ostrosłupowym daszkiem.

Budowę tego kościoła rozpoczęli w 1902 roku protestanci. Pierwsi członkowie tej grupy wyznaniowej trafili do Paczkowa już w 1791 roku, jednak dopiero na początku XX wieku wybudowali swoją świątynię. Kościół został zaprojektowany przez Bernarda Nimptscha i jest przykładem budowli w stylu neogotyckim. Ta zabudowana z wypalanej cegły świątynia należy obecnie do oo. Redemptorystów.

Źródło: Urząd Miejski w Paczkowie

1. Jest kościołem pątniczym, wybudowany został w 1887 r. w miejscu drewnianej kaplicy z 1806 r. stojącej w miejscu, w którym w 1745 r. znaleziono na rosnącej tu lipie łaskami słynący obraz MB Wspomożenia Wiernych. W święta maryjne do kościoła przybywają liczne pielgrzymki

Kościół we wsi Goła wzmiankowany był już w 1353 r., obecny pochodzi z przełomu XVII i XVIII w. Jest filią parafii w Zdziechowicach.  Orientowany, konstrukcji zrębowej z wieżą czołową konstrukcji słupowej. Zewnętrzne ściany kościoła oszalowane, z listowaniem. Dachy siodłowe  pobite gontem i blachą. Wieża zwieńczona hełmem baniastym, krytym blachą. W tęczy nawy barokowa grupa Ukrzyżowania. Ołtarz główny późnobarokowy, a dwa ołtarze boczne barokowe. Zabytkowe rzeźby świętych: Anny, Józefa, Franciszka, Chrystusa, obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, poza tym stacje drogi krzyżowej i liczne obrazy o charakterze ludowym: Trójcy Świętej, Ecce homo, św. Rocha, Ukrzyżowania, św. Walentego. Cennym zabytkiem jest płyta nagrobna Hansa von Küschenbohr, zmarłego 1684 r., kamienna, inskrypcyjna. Dzwon z 1684 r. odlany we Wrocławiu. Zabytkowe przedmioty liturgiczne z XVIII wieku, np. lichtarze, ornat ufundowany przez Elżbietę Chocimirską.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Katolicki kościół drewniany pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, został zbudowany ok. 1531 r., zaś wieża w 1773 r. przez Jerzego Zająca, miejscowego młynarza. Wewnątrz zabytkowe późnobarokowe wyposażenie: ołtarz, ambona, organy, późnorenesansowa szafka o bogatej dekoracji płycinowej i intarsjowanej.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Kościół Parafialny - wzmiankowany w 1273 r. Przez równe czterysta lat (do 1945 r.) ewangelicki. Obecny zbudowany w I poł. XIV w., przekształcony w okresie baroku. Ciekawy chór muzyczny z II poł. XVII w. z malowidłem króla Dawida i muzykujących aniołów. Ołtarz główny z około 1700 r. Ambona z 1681 r. z o dziesięć lat starszym obrazem Chrystusa. W otoczeniu kościoła XV-wieczny mur kamienny z attyką z II poł. XVI stulecia.

Wewnątrz, a dokładnie na sklepieniu i na ścianach prezbiterium, widoczne są polichromie. Malowidła w kruchcie pochodzą z drugiej poł. XV w., na podłuczu tęczy z przełomu XV i XVI w. Wykonawcy ich nie są znani, najprawdopodobniej byli to miejscowi artyści śląscy.

Kościół obecny wzniesiony w 1753 r. na miejscu poprzedniego z 1623 r., z którego zachowała się tylko wieża. Od 1945 r. kościół katolicki. Wnętrze salowe, w którym wzdłuż ścian umieszczone są empory, nakryte jest pozornym sklepieniem kolebkowym. Ambona późnorenesansowa, zaś ołtarz główny wczesnobarokowy z XVII w. z kolumnami o bogatej dekoracji snycerskiej.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Gotycki kościół z XIV wieku, z wieżą z XVI w.. W od XVI w. do 1945 ewangelicki. Spalony w czasie wojny, odbudowany w latach 50-tych XX wieku. Wewnątrz zachowały się fragmenty XV wiecznej polichromii przedstawiającej Matkę Boską z Dzieciąkiem i św. Sebastianem. Ważnym elementem jest drewniany chór z XVIII wieku oraz pozostałości XVI wiecznej chrzcielnicy kamiennej.

Kościół  wzmiankowny w 1325 roku, w latach 1535 - 1945 ewangelicki. Obecny kośpochodzi z pocz. XVI wieku. Kościół wielokrotnie przebudowywany (pozostałości zdobień sgraffitowych). Boczne ołtarze wykonane z wykorzystaniem elementów snycerskich z XVII wieku. Kościół otoczony murem z XV wieku. Wewnątrz zachowane fragmenty polichromii.

Kościół pw. Narodzenia NMP istniał już w 1376 r. Niektóre źródła podają, że kościół wybudowano już w 1236 roku na koszt klasztoru St. Matthiae z Wrocławia. Dzisiejszy drewniany kościół został odbudowany w 1662 r. (potwierdza to także data widniejąca na belce w zakrystii) całkowicie z drewna. Drewno zostało podarowane przez ten sam klasztor, który wybudował poprzedni kościół, gmina dostarczyła furmanki i roboty ręczne. Koszty tej budowy i opłata cieśli prawdopodobnie pokryła parafia i mieszkańcy. Kościół pełnił rolę kościoła filialnego do roku 1905 r., kiedy utworzono parafię. Aktualnie służy jako kościół przedpogrzebowy. Kościół drewniany konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej na podmurowaniu. W środku obejrzeć trzeba ołtarz główny, ambonę z rzeźbą Chrystusa na baldachimie, organy z końca XVIII w. oraz chrzcielnicę z pierwszej połowy XVIII wieku w kształcie rogu obfitości podtrzymywanego przez anioła.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Kościół drewniany w Brzezinkach zbudowany został ok. 1550 r. Rozbudowano go w 1693 r. Wokół kościoła zachowało sie drewniane ogrodzenie z XVIII w., oddzielające świątynię wraz z cmentarzem od zabudowań wsi. Kościół o malowniczej bryle jest wybudowany w konstrukcji zrębowej. We wnętrzu na uwagę zasługują: polichromia ornamentalna z 1693 r. oraz o motywach roślinnych z 1776 r., ambona późnorenesansowa z XVI w; chrzcielnica barokowa z końca XVII w., zabytkowe sprzęty i rzeźby o charakterze ludowym.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela, filialny, wzniesiony w 2. poł. XVII w. z fundacji szlachcica Adama von Frankenberg. Obecnie od 1956 r. jako kościół parafialny. Orientowany, konstrukcji zrębowej, na nowym podmurowaniu. Niska wieża zbudowana w konstrukcji palowej o pionowych ścianach, oszalowanych, nakryta ośmiobocznym dachem namiotowym, krytym gontem. Zewnętrzne ściany kościoła pobite gontem, dach siodłowy również kryty gontem. Wnętrze kościoła sklepione pozorną „kolebką”. We wnętrzu częściowo zachowana piękna polichromia. Ołtarz późnobarokowy z rzeźbami i obrazem Dobrego Pasterza. Ambona również późnobarokowa z rzeźbą Chrystusa. Figury i obrazy barokowe, jedna późnogotycka rzeźba św. Łucji.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Kościółek został wybudowany w Polskiej Nowej Wsi w latach 1666–1688. W latach 1958-62 przeniesiony do Szczepanka. Został tam poddany odbudowie przez osiemdziesięcioletniego majstra ciesielskiego Antoniego Piontka. Ostatnia restauracja kościołka miała miejsce w 1998. W tym samym roku dokonano włamania do świątyni, w wyniku którego skradziono większość figur.

Kościół drewniany, wybudowany w stylu barokowym, orientowany, jednonawowy, o konstrukcji zrębowej, na podmurowaniu, z wieżą słupową, dostawioną do nawy. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, z przylegającą zakrystią. Wnętrze świątyni pokryte płaskim stropem. Okna pozamykane odcinkowo, poza prezbiterium, gdzie są koliste. Chór muzyczny wsparty na 4 słupach. Dach siodłowy, pokryty, wraz z ścianami, gontem. Nad nawą znajduje się wieżyczka na sygnaturkę z latarnią, zwieńczona hełmem. Wieża pokryta jest ośmiobocznym daszkiem namiotowym, z latarnia oraz baniastym hełmem.

Kościół drewniany, filialny, poewangelicki o typowej konstrukcji zrębowo–słupowej zbudowany został w 1585 r., odnowiony w 1931. Od wschodu prezbiterium zakończone trójbocznie, do niego przylega zakrystia z lożą kolatorską na piętrze, otwartą do wnętrza kościoła prostokątnym wycięciem. Nawa szersza od prezbiterium, do niej od zachodu przylega kwadratowa wieża. Ołtarz główny w stylu regencji, architektoniczny z kręconymi kolumnami, pierwotnie ambonowy. W kościółku znajdują się organy klasycystyczno–ludowe z XVIII/XIX wieku i anioł chrzcielny barokowy z XVIII w.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Kościół drewniany zbudowany został w 1688 r. W 1939 r. zrekonstruowany na wzór poprzedniego, z zachowaniem poprzedniej wieży. Kościół posiadał pierwotnie bogatą XVII-wieczną polichromię, z której zachowała się scena Sądu Ostatecznego, przeniesiona ze stropu na północną ścianę nawy. Wyposażenie kościoła późnobarokowe.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna

Pierwotnie jako kaplica wzmiankowany w 1305r., jako kościół parafialny notowany w 1500 r. Ponownie przebudowano go w XVIII w., a od 1650 do 1944 był filią kościoła w Zębowicach. Obecnie jako kościół parafialny. Orientowany, o konstrukcji zrębowej, na nowym fundamencie. Wnętrze otynkowane. Zewnętrzne ściany kościoła szalowane, częściowo podbite gontem. Dach siodłowy, z wydatnym okapem kryty gontem. Nad nawą sześcioboczna wieżyczka z baniastym hełmem pobitym gontem. W zachodnią część dachu nawy wtopiona ośmioboczna wieża o konstrukcji słupowej, pionowa, szalowana, nakryta hełmem baniastym, pobitym gontem. Wyposażenie wnętrza klasycystyczne. Rzeźby, ambona i chrzcielnica z XIX w., a organy z wieku XVIII.

Źródło: Kluczborsko-Oleska Lokalna Organizacja Turystyczna