Visit Opolskie - Portl regionalny województwa opolskiego

Izba muzealna została założona w 1978 r. przez Konrada Mientusa, pasjonata lokalnej historii Mieści się w niej ponad 500 pamiątek po naszych ojcach: różnego rodzaju narzędzia rolnicze, sprzęt gospodarstwa domowego (np. maselniczka, szufla do zboża, wiele innych). Na ścianach wiszą chomąta krowie i końskie, stary sprzęt gaśniczy, hełmy i mundury strażackie, stroje naszych babć. Znajdują się tam również instrumenty muzyczne kapeli Filów, stara porcelana, zegary i eksponaty sakralne. Kto chciałby zagłębić się w historię ma do dyspozycji księgozbiór o tematyce śląskiej, kronikę Dańca, monografię Ochotniczej Straży Pożarnej w Dańcu oraz historię kapeli Filów. W Izbie nie zabrakło również elementów egzotycznych – pan Konrad przechowuje pamiątki z misji w Peru pochodzącego z Dańca ks. Gintera Rychlikowskiego oraz z suweniry z Ziemi Świętej dostarczone przez brata Norberta Kleinerta z Antoniowa. Osobny kącik eksponuje sztukę odlewniczą: ogrodzenia nagrobne oraz epitafia hutników ozimeckich z XIX wieku. Regionalna izba Śląska im. Konrada Mientusa jest jedną z atrakcji gminy Chrząstowice. Do dziś, o czym wiemy na podstawie ksiąg pamiątkowych, odwiedziło ją ponad 30 tyś. gości z kraju i różnych zakątków świata. Swoją pasją pan Mientus zaraził wielu nauczycieli, którzy w swoich szkołach zaczęli urządzać kąciki czy izby na wzór tej w Dańcu.

W latach 1754-1755 król pruski Fryderyk II Wielki wydał osobiście rozkazy o utworzeniu w dzisiejszym Zagwiździu huty zwanej również na jego polecenie Hutą Kluczborską (Creutzburgerhutte - wg pierwszych zapisów). Stopniowo powstał w najbliższej okolicy cały kompleks zakładów hutniczych produkujących w pierwszym okresie głównie wyroby na potrzeby pruskiego przemysłu zbrojeniowego. Ponieważ huta powstała w kompleksie rozległych lasów, gdzie brakowało siły roboczej, podjęto już w 1754 roku decyzję o utworzeniu obok zakładu kolonii o nazwie Freidrichstal. Miejscowi zaczęli też używać na określenie tego miejsca dawnej nawy rzeki Budkowiczanki, która notowana jest w źródłach już w 1309 roku jako Zegwizd. W 1830 roku obok oficjalnej nazwy Friedrichstal podawana jest nazwa polska Szegwisz, a w 1845 Segwiźdź, skąd już tylko krok do dzisiejszego Zagwiździa. Część budynków po byłej Hucie Kluczborskiej była zajmowana do niedawna przez odlewnię żeliwa. Na obiektach tzw. młotowni (dawna Huta Karola - Karlshutte) istnieje w tej chwili udostępniony do zwiedzania kompleks zabytkowy budownictwa przemysłowego z XIX wieku, gdzie urządzono również salę muzealną z eksponatami związanymi z historią lokalną oraz pamiątkami po dawnej hucie.

Renesansowy ratusz z kwadratową wieżą, zbudowany w 1538 roku, rozbudowany o wieżę w 1605 roku. i często odnawiany po zniszczeniach wojennych. Na elewacji sgraffita z 1933 roku (wzorowane na renesansowej dekoracji wieży). W narożniku ratusza interesujący słoneczny "Zegar Paracelsusa" z 1575 roku.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Srebrne Źródła to rezerwat przyrody znajdujący się pomiędzy Dębską Kuźnią a Dańcem. Zajmuje powierzchnię ok. 23 ha. Położony jest w dolinie rzeki Jemielnicy. Występują tu dobrze wykształcone zbiorowiska łęgowe i grądowe (łęg wiązowo-jesionowy, łęg jesionowo-olszowy i grąd subkontynentalny). Brzegi srebrnego źródła porasta roślinność górska, dominuje lepiężnik biały. W rezerwacie znajduje się także jedyne na terenie województwa opolskiego stanowisko cisa pospolitego. Występują tu również inne chronione i rzadkie gatunki roślin, np. wawrzynek wilczełyko, kwitnące okazy bluszczu pospolitego, kruszczyk szerokolistny, porzeczka czarna, kopytnik pospolity, przytulia wonna, żywiec dziewięciolistny, żywiec cebulkowy, łuskiewnik różowy i przylaszczka pospolita. Obszar ten, ze względu na znaczne wartości krajobrazowe, już przed II wojną światową był chroniony na prawach rezerwatu. Niedaleko Srebrnego Źródła jeszcze do lat 70. XX w. stały potężne sosny i jodły liczące po 180 lat. Z tym miejscem wiążą się również ciekawe legendy, między innymi o zakopanym w lesie zbójeckim srebrze, które powoduje, że woda jest tutaj czysta jak srebro. Podobno w XVIII i XIX w. okoliczni mieszkańcy spotykali się tu w niedziele i święta, grała orkiestra, odbywały się tańce, działała strzelnica. Dziś panuje tu cisza i spokój.

1. Niegdyś nosił wezwanie św. Jerzego, prawdopodobnie zbudowany przez Templariuszy, pierwsze wzmianki pochodzą z 1295 r., rozbudowany w latach 1931-33.

Franciszkański zespół klasztorno-kalwaryjski powstały z fundacji szlacheckiego rodu Gaschinów dla franciszkanów sprowadzonych w 1655 r. Złożony z kościoła, klasztoru, dziedzińca arkadowego zwanego "Rajskim Placem", kalwarii tj. zespołu kaplic na stokach góry. Groty Lurdzkiej i domu pielgrzyma. Kościół św. Anny barokowy, z pozostałościami gotyckimi i nowszymi uzupełnieniami. Bogaty wystrój neobarokowy wykonany po 1882 r. Na sklepieniach malowidła, w ołtarzu głównym gotycka figura św. Anny Samotrzeciej z drugiej połowy XV w. Wyniesiony do godności bazyliki mniejszej w 1980 r. w 500-lecie istnienia sanktuarium, w 1983 r. nawiedzony przez papieża Jana Pawła II. Klasztor przyległy do kościoła zabudowany w latach 1733-1749. Grota Lurdzka usytuowana w sąsiedztwie, w miejscu dawnego kamieniołomu bazaltu, poprzedzona placem otoczonym 14 kaplicami-grotami. Kalwaria - zespół ok 40 kaplic położonych na stokach, tworzących Drogę Męki Pańskiej i Dróżki Matki Boskiej. Dom Pielgrzyma w sąsiedztwie dla ok. 1000 pielgrzymów.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Opiekę nad obiektami sprawują Franciszkanie, którzy byli jednocześnie ich założycielami. Na początku dwudziestego wieku przy Sanktuarium wzniesiona została kopia Groty Lourdzkiej stanowiącej doskonałe miejsce do modlitwy. Odwiedzając Sanktuarium warto zwrócić uwagę także na znajdujące się przy nim drogę krzyżową oraz cmentarz przyklasztorny. Niewątpliwą atrakcją jest z pewnością związek klasztoru z osobą Polskiego Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego, który w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku przebywał tu ponad rok podczas swego internowania. Dziś zakonnicy udostępniają odwiedzającym celę, w której Prymas spędził kilkanaście miesięcy swego życia racząc ich jednocześnie historią tego uwięzienia. W klasztorze znajduje się także salka poświęcona osobie Kardynała.   Sanktuarium położone w cichym i malowniczym miejscu jest doskonałym punktem dla modlitwy, ale też odpoczynku na łonie natury. Przy Sanktuarium znajduje się drewniana, piętnastometrowa wieża widokowa z przepiękną panoramą na miasto.

Znajduje się w gospodarstwie agroturystycznym Lewandówka. Lecz nie tylko stanowi atrakcje tego miejsca. Można tu również wygodnie przenocować i smacznie zjeść tradycyjne potrawy, uczestniczyć w wypieku chleba, a 30 sierpnia w Święcie Pieroga.

2 kwietnia 2005 r. został otwarty , wbudowany we wnętrze dzwonnicy, W Skarbcu znajduje się kolekcja arcydzieł zdobnictwa złotniczego w Nysie.

Stanowisko powstało przy budynku remizy OSP i prezentuje unikalne skały z okresu karbonu. Skały można obejrzeć, dotknąć oraz przeczytać o nich na tablicy umieszczonej na stanowisku. Inicjatorem i wykonawcą przedsięwzięcia jest Stowarzyszenie Nasze Dziedzictwo z Żyrowej.

Stanowisko geologiczne zostanie włączone jako kolejny przystanek ścieżki geologicznej funkcjonującej w ramach Geoparku Krajowego części Parku Krajobrazowego "Góra Św. Anny”.

Jest jednym z najbardziej fascynujących  stanowisk paleontologicznych w regionie.  Magnesem przyciągającym naukowców
i amatorów skamieniałej fauny z całej Europy jest specyficzna budowa geologiczna tego obszaru. Ciemnoszare tłuste iły zawierają
liczne sferosyderyty czyli okruchy twardych skał z syderytu. Kompleks osadów ilastych ze sferosyderytami powstał ok. 170–180
milionów lat temu. Występują w nich bardzo licznie amonity o średnicy kilkudziesięciu centymetrów, belemnity oraz muszle małży
i ślimaków różnych rozmiarów, kształtów i barwy o wielkości nie przekraczającej jednak 5 cm. Stanowisko w Faustiance to jedno
z najważniejszych jurajskich stanowisk w kraju. Liczne skamieniałości bezkręgowców, m.in. amonity, małże, ramienionogi można również odnaleźć w kamieniołomach wapienia i margla w okolicach Opola i Strzelec Opolskich.

Źródło:  Atrakcje Turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Obejmuje część doliny Odry oraz Borów Stobrawsko-Turawskich. Głównym bogactwem są lasy (78% obszaru). Wypełniają one malownicze doliny Odry i jej prawego dopływu – Stobrawy, oraz Brynicy, Budkowiczanki, Bogacicy, Żydówki. Prawie 40 gatunków chronionych roślin i tyle samo bardzo rzadkich decyduje o unikatowym charakterze kompleksu. Żyje tu ok. 170 gatunków ptaków lądowych i wodno-błotnych, w tym kilkanaście rzadkich i zagrożonych wyginięciem. Obszar parku obfituje w stawy hodowlane i starorzecza. Większość stawów rybnych w okolicy Krogulnej, Pokoju czy Krzywej Góry była niegdyś typowymi zastoiskami wodnymi. Od kilku stuleci są one jednak zarybiane i obecnie kwitnie tu gospodarka rybacka. Oprócz karpi hoduje się szczupaki, sandacze, amury, a nawet węgorze. Zarybione akweny, szczególnie te śródleśne, położone z dala od szlaków komunikacyjnych i ludzkich siedzib, stanowią atrakcyjne łowiska dla rzadkich ptaków, np. baka, bączka, rybołowa, bielika, krwawo dzioba. Wszystkie rezerwaty Stobrawskiego parku Krajobrazowego znajdują się w jego zachodniej części. Są to rezerwaty leśne: Leśna Woda z fragmentami lasu mieszanego naturalnego pochodzenia, Śmiechowice z 200-letnimi modrzewiami europejskimi oraz Lubsza – najpiękniejszy i zarazem najbardziej dostępny, ze starymi okazami olbrzymich buków. Niektóre partie lasu to pozostałości dawnej Puszczy Śląskiej, należącej do piastowskich książąt brzeskich. Występują tu rzadkie gatunki ptaków, takie jak siniak, dzięcioł zielono siwy i muchołówka biało szyja.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Murowany wiatrak z 1868 roku z dachem krytym gontem. Wiatrak funkcjonował do do II wojny światowej. W latach 90-ych znalazł się inwestor, który przywrócił dawny wygląd zewnętrzny tego młyna. Został zaadaptowany na restaurację.

XIV - wieczny obiekt, który zachował się do czasów współczesnych jest cennym zabytkiem architektury na terenie miasta. Kilka lat temu Wieża Bramy Dolnej została gruntownie odrestaurowana, co zauważone zostało nie tylko przez mieszkańców miasta oraz turystów, ale także instytucje związane z ochroną dziedzictwa kulturowego naszego kraju. Prace remontowe wykonane na rzecz ochrony tego zabytku wyróżnione zostały przez Ministerstwo Kultury tytułem Zabytek Zadbany.

1. Wzmiankowana w 1418 r., ostatecznie zbudowana ok. 1600 r. na polecenie wójta Głuchołaz. Wyremontowana, bezpłatnie udostępniona jest dla zwiedzających. Widok jest imponujący, ponieważ oprócz Głuchołaz obejmuje Studzienną Górę, Przednią Kopę, Górę Poprzeczną, Biskupią oraz Srebrną Kopę.
2. Godziny otwarcia wieży:

pn - pt: 9:00 - 16:30

sob: 10:00 - 13:00

Więcej informacji pod nr telefonu: +48 77 43 91 453 (Centrum Informacji Turystycznej w Głuchołazach)

Wodociągową wieżę ciśnień w Skorogoszczy oraz funkcjonalnie ze sobą powiązaną przepompownię wybudowano ok. 1910 roku. Jednak do dnia dzisiejszego nie udało mi się dotrzeć do jakiejkolwiek dokumentacji dot. tej budowli, min. ustalić architekta, budowniczych, projektu, fotografii itp. Budynki te wzniesiono dla potrzeb rozbudowywanej w owym czasie gorzelni i płatkarni. Całość należała do majątku rodziny von Kerssenbrock, córki Schaffgotschów z Kopic. Wieża ciśnień i budynek pompowni wzniesiono na działce przyległej do ogrodu otaczającego ich letnią rezydencję. W 1925 roku cały hrabiowski majątek w Skorogoszczy miał już własny wodociąg. Wodę czerpano z trzech studni głębinowych i transportowano rurociągiem do studni zbiorczej obok pompowni. Po wstępnej filtracji woda rurami trafiała do zbiornika znajdującego na najwyższej kondygnacji wieży ciśnień.

W 1976 roku budynek wieży wyłączono z eksploatacji i od tego czasu obiekt niszczał.

Zamysł ratowania folwarcznej wieży ciśnień zrodził się w 1997 roku. Wtedy to z powodu braku zainteresowania się tym obiektem instytucji państwowych i samorządowych Pan Dariusz Zięba wraz z małżonką postanowili zakupić ten obiekt. Przeprowadzono prace dokumentacyjne i ustalono, że wieża wraz z funkcjonalnie powiązaną pompownią stanowi cenny przykład osiągnięć technicznych ówczesnych właścicieli dóbr ziemskich. W celu lepszego zrozumienia potrzeby restauracji zabytku prowadzone są z dziećmi i młodzieżą, pogadanki i wycieczki na wieże. Wieża ciśnień w Skorogoszczy, przy ul. Zamkowej 33 ma pełnić funkcję wieży widokowej i ekspozycji muzealnej, ilustrującej historię Skorogoszczy i okolicy.

Wieża Piastowska - symbol Opola - usytuowana na wyspie Pasiece w części zwanej Ostrówkiem, w miejscu wczesnośredniowiecznej osady. Jedyna pozostałość dawnego zamku książęcego z początku XIII wieku, zburzonego w latach 1928-1930. Cylindryczny 35-metrowy masywny, murowany, gotycki donżon z końca XIII wieku. Pomieszczenie przyziemia sklepione kolebkowo, schody częściowo w grubości murów. W zwieńczeniu przekształconym w 1934 roku wysmukła iglica z 1962 roku ze współczesnym wiatrowskazem w formie orła piastowskiego, wykonanym przez opolskiego artystę Mariana Nowaka.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Wieżę można zwiedzać od wtorku do niedzieli w godzinach od 10.00 do 13.00 oraz od 14.00 do 18.00. W poniedziałki jest nieczynna.

Bilety wstępu kosztują 3 i 2 złote.

Wieża czynna jest w dniach:
> piątki godz. 15.00 - 19.00
> soboty w godz. 10.00 - 19.00
> niedziele w godz. 10.00 - 19.00

Wejście jest bezpłatne.