Visit Opolskie - Portl regionalny województwa opolskiego

Gotycki kościół św. Jakuba Apostoła wzniesiony ok. 1309 r., częściowo przebudowany w XVI w., z zachowaną bogatą gotycką dekoracją kamieniarską. Na ścianach kruchty pozostałości renesansowej dekoracji sgraffitowej. Na wszystkich ścianach wnętrza odkryty w 1865 r. największy zespół gotyckich polichromii powstałych w 3 fazach: w 1360-70 r. na strychu (dzieło twórcy z Pragi), w 1 poł. XV w. w prezbiterium (sceny maryjne i symboliczne), przed 1483 r. na ścianach nawy (obszerny cykl scen ze Starego i Nowego Testamentu oraz z Sądem Ostatecznym – przykład tzw. „Biblii Pauperum”). Na stropie nawy polichromia z pocz. XVI w.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

1. Późnobarokowy, zbudowany w 1770 r. pierwotny kościół znajdował się na Starym Mieście i była to najstarsza parafia Nysy, jedna z najstarszych na Śląsku. Kolegiacki w latach 1477-1650. W 1663 r. został rozebrany w związku z budową fortyfikacji.

Monumentalny kościół góruje ponad miastem i zwraca uwagę potężną wieżą i charakterystycznym wykończeniem dachu w formie tzw. "jaskółczych ogonów". Ta potężna budowla uchodzi za najsłynniejszy kościół warowny w Europie Środkowej i książkowy przykład gotyckiej architektury sakralnej. Kościół, jak głosi tradycja, zbudowano w miejscu rozebranej drewnianej świątyni. Budowę rozpoczęto w 1350 roku (trwała ok 30 lat), a jej promotorem był najprawdopodobniej biskup Przecław z Pogorzeli, panujący w latach 1341-1376. W XVI wieku, w obawie przed tureckimi najazdami, kościół przebudowano i ufortyfikowano, nadając mu funkcje obronne. 
Wewnątrz świątyni zachowały się cenne zabytki: rzeźby (m.in dzieła dłuta Wita Stwosza), neogotycki ołtarz, XIX-wieczna ambona oraz zabytkowa studnia, zwana "tatarską".
Szczególną uwagę zwracają także sklepienia świątyni, które znakomicie ilustrują bogactwo gotyckich rozwiązań różnorodnych form i typów. Główną nawę przesklepiają formy gwiaździste, nawy boczne posiadają sklepienia sieciowe. W jednej z kaplic znajduje się bardzo rzadki wariant sklepienia gwiaździstego. Przegląd ten uzupełniają także kolebkowo-krzyżowe sklepienia w kruchtach.


Źródło: Urząd Miejski w Paczkowie.

Dawniej poza miastem Nysa na lekkim wzniesieniu zbudowano drewniany kościół pw. św. Krzyża. W 1633 roku na jego miejscu zbudowano już murowaną świątynię. Budowla ma gotycką formę, elementy renesansowe, a powstała w czasach baroku. W dokumencie umieszczonym w kuli wieżyczki w 1678 r. podano, że kościół ten zbudowano na pamiątkę męki Zbawiciela z zachowaniem prawdziwej odległości między domem Piłata a miejscem Ukrzyżowania.

Obok kościoła znajduje się grób Eichendorffa - śląskiego poety doby romantyzmu.

Jego obecna forma pochodzi z XVIII wieku i reprezentuje styl późnobarokowy.  Jest on murowany oraz trójnawowy. Wewnątrz olbrzymia galeria połączona z chórem i wieżą, a także przepiękny ołtarz z dwoma cherubinami oraz rzeźbą Chrystusa na zwieńczeniu. Na tylnej ścianie prezbiterium umieszczony została barokowy obraz przedstawiający Wniebowzięcie Matki Bożej. Ołtarz otaczają Ojcowie Kościoła: św. Augustyn, św. Grzegorz Wielki, św. Hieronim i św. Ambroży. W kościele uwagę przykuwa  także ołtarz Matki Bożej, ambona oraz umieszczona naprzeciw niej dla zachowania symetrii figura Nepomucena.

Kościół św. Mikołaja - gotycki, trzynawowy, wzniesiony w latach 1370-1417 w miejscu wcześniejszego, z jedną z najwyższych na Śląsku naw głównych (ok. 30 m). Wieże nadbudowane w latach 1884-1885. Po zniszczeniach wojennych odbudowany w latach 60-tych XX wieku. Z dawnego, bogatego wystroju wnętrza zachowane epitafia mieszczańskie - od renesansowych po barokowe. W prezbiterium gotycki tryptyk z 1500 r., w zakrystii cenne polichromie gotyckie (1418 -1428). W kościele bierze swój początek Szlak Średniowiecznych Polichromii.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego - barokowy, zbudowany w latach 1691-1693, z okazałą dwuwieżową fasadą wschodnią. Portal główny kamienno-marmurowy, wieże nakryte barokowymi hełmami baniastymi, nad wejściami bocznymi malowane zegary słoneczne. Bogaty, barokowy wystrój architektoniczny, malarski i sztukatorski oraz jednorodne stylistycznie wyposażone wnętrze z końca XVII w. z cennymi obrazami Michała Willmanna (tzw. "śląskiego Rembrandta") i jego warsztatu. Ponadto liczne obrazy z XVIII i XIX w. Także gotyckie i barokowe rzeźby.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Jest to barokowy, murowany, jednonawowy kościół. Pod prezbiterium znajdują się katakumby z grobami kilkunastu zakonników. Wnętrze kościoła zdobi charakterystyczny ołtarz główny. Po prawej stronie kościoła uwagę zwraca ambona, a nad wejściem do świątyni chór z organami. Przy Kościele znajduje się osiemnastowieczny klasztor prowadzony przez Bonifratrów.

Kościół św. Piotra i Pawła - pierwotnie Bożogrobców. Jeden z najwybitniejszych zabytków późnego baroku na Śląsku wzniesiony w latach 1720-1727. Okazała budowla o pięknej fasadzie i wspaniałym wnętrzu z polichromią iluzjonistyczną na sklepieniach wykonaną w 1730 r. przez braci Schefflerów. Bogaty wystrój późnobarokowy z elementami rokokowymi i klasycystycznymi. W bezpośrednim sąsiedztwie dawny klasztor, niegdyś wyższe seminarium duchowne, obecnie ośrodek rekolekcyjny, liceum katolickie i szpital.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Jest to kościół filialny parafii św. Elżbiety w Nysie. Aktualnie nie sprawuje się w nim kultu religijnego.

Kościół św. Trójcy, nazywany kościołem franciszkanów - miejsce spoczynku książąt opolskich. Gotycki, z elementami wczesnogotyckimi, późnorenesansowymi i barokowymi. Halowy, trójnawowy, otoczony pięcioma kaplicami, z których najstarsza jest kaplica św. Anny z 1309 roku. przywrócona do funkcji mauzoleum piastowskiego w latach 1952-1959. Poddany barokizacji wnętrz w XVII i XVIII w. Wieża nadbudowana w 1899 roku. W krypcie pod prezbiterium trumny książąt opolskich i najstarsza polichromia gotycka z grupą Ukrzyżowania z lat 20-30 XIV w. Do kościoła przylega klasztor franciszkanów.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Kościół św. Wawrzyńca późnobarokowy z wczesnogotycką fasadą z bogato dekorowanym portalem (2 połowa XIII w.) i połączonymi ze sobą wieżami o neobarokowych hełmach. Wystrój wnętrz późnobarokowo-rokokowy z XVIII w. Tu m.in. liczne rokokowe ołtarze boczne, obraz "Opłakiwanie" wg Van Dycka (warsztat M. Willmanna, XVII w.), późnogotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem z ok. 1500 r., neobarokowy ołtarz główny z 1921 r. Na zewnątrz prezbiterium kamienna płyta z płaskorzeźbą Ukrzyżowania z przełomu XVI i XVII w.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Kościół powstał w latach 1982 - 82 z inicjatywy proboszcza Ernesta Kubonia. Mieszkańcy Suchego Boru wybudowali własny kościół przebudowując w tym celu starą stolarnię Jończyka. Świątynię poświęcono 16 czerwca 1984 roku ku czci Podwyższenia Krzyża. Do 2004 roku była to filia kościoła parafialnego w Chrząstowicach, obecnie stanowi samodzielną parafię. Proboszczem parafii jest ks. Antonii Grycan.

Marmurowa fontanna Trytona z 1701 r. o du basenach, z trytonem grającym na muszli, podtrzymywanym przez delfiny.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Nazwa mostu słynie od pobieranego niegdyś za przejście mostem groszowego myta.

Muzeum Gazownictwa mieści się w starych budynkach gazowni, która wybudowana w roku 1902 dostarczała gaz dla potrzeb miasta do połowy roku 1977. Obecnie teren gazowni w całości przeznaczona na skansen gazownictwa. Stanowi on jedyny w Polsce obiekt, gdzie zachowały się w całości urządzenia do produkcji gazu miejskiego. W muzeum prezentowana jest pełna gama różnorodnych urządzeń gazowych stosowanych w gospodarstwach domowych. Szczególną atrakcję stanowi unikalna kolekcja gazomierzy - najstarsze pochodzą z ubiegłego wieku.

W 2007 roku zakończyła się gruntowna modernizacja Muzeum, która przekształciła teren ekspozycyjny w niezwykle nowoczesne centrum muzealno - wystawienniczo - szkoleniowe, łączące w sobie tradycję z technologicznymi nowinkami. Interaktywne wystawy znakomicie pokazują historię gazu domowego i przemysłowego, poszerzając wiedzę odwiedzających na ten temat.

Źródło: Urząd Miejski w Paczkowie

W muzeum istnieje również możliwość wynajęcia pokoi. Więcej informacji na stronie muzeum.

Zarówno miejsce jak i sam budynek młyna mogą "pochwalić" się bogatą historią.
Żędowicki młyn jest w posiadaniu rodziny Thielów od roku 1864. Wówczas to pradziadek obecnego właściciela p. Alferda Thiel kupił młyn wraz z zabudowaniami gospodarczymi od spółki Minerwa. Pomimo nieszczęść i wypadków, które dotknęły to gospodarstwo. W latach 30 tych powódź zniszczyła cześć zabudowań mieszkalnych, 20 lat później pożar strawił część młyna, architektura całego obejścia została zachowana po dzień dzisiejszy W roku 2000 sytuacja gospodarcza w kraju, a co za tym idzie, nieopłacalność funkcjonowania i utrzymania młyna, sprawiły, że zaprzestano mielenia zboża. Jest to jedyny w okolicy młyn tego rodzaju.
Chociaż nie spełnia już swoich pierwotnych funkcji, wszystkie maszyny i urządzenia zostały zachowane w oryginalnym stanie. Część zabytkowa młyna dostępna jest dla zwiedzających. Na życzenie możliwe jest pokazowe zademonstrowanie procesu mielenia zboża.
Sytuacja gospodarcza oraz dogodne położenie nad rzeką, sprawiło, że właściciele zdecydowali się w roku 2000 zamontować turbinę wodną i przekwalifikować młyn na małą elektrownię wodną. Państwo Thiel stali się tym samym jednymi z nielicznych osób i instytucji na tym terenie, wykorzystujących alternatywne źródła energii. Ilość odprowadzanej energii wynosi 25 kW/h.

źródło: www.zawadzkie.pl

Młynówka nocą to jeden z najpiękniejszych zakątków miasta. Zabytkowe kamieniczki przy starym korycie Odry zostały w 2007 roku pięknie oświetlone od Mostu Katedralnego do Zamkowego. Iluminacja "opolskiej Wenecji" interesująco wzbogaciła widoki Opola.