Visit Opolskie - Portl regionalny województwa opolskiego

25 lipca 2009 roku, w Uroczystość św. Jakuba Starszego, Apostoła, w Watykanie, został podpisany Dekret papieski, który nadał kościołowi parafialnemu w Nysie tytuł „Bazyliki Papieskiej - Bazilica minor”, czyli Bazylika Mniejsza.

Bazylika Mniejsza w Nysie  jest jedną z największych świątyń gotyckich w skali kraju. Imponujący obiekt z licznymi skarbami sztuki wewnątrz m.in. z cennym zespołem rzeźby nagrobnej (XV-XVIII w.) W wystroju kilkunastu kaplic gotyckich ołtarze późnorenesansowe i barokowe. W kaplicach barokowych sztukaterie i polichromie F.A. Schefflera. Warte szczególnej uwagi: ołtarz główny - tryptyk późnogotycko-renesansowy, rzeźba św. Anny z 1500 r., chrzcielnica z końca XV w. W sąsiedztwie wolnostojąca dzwonnica późnogotycka.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Kościół katedralny św. Krzyża - gotycki z elementami neogotyckimi, halowy, trójnawowy, z dwiema wieżami od zachodu. wewnątrz sklepienie gwiaździste z połowy XVI wieku. Wśród najcenniejszych elementów wystroju: gotycki obraz tzw. Matki Boskiej Opolskiej ok 1480 r. w ołtarzu bocznym, renesansowa płyta nagrobna księcia Jana Dobrego (zm.1532) wmurowana w ścianę Kaplicy Piastowskiej, tamże tryptyk późnogotycki typu Sacra Conversatione z 1519 r. i obraz drzewa genealogicznego Piastów, barokowy ok.1700r. ponadto ambona późnorenesansowo-manierystyczna z 1653 r. i chrzcielnica późnogotycka z połowy XV w. z herbem miasta.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

1. Klasycystyczna budowla wzniesiona w latach 1863-65 staraniem założycielki Zgromadzenia bł. Marii Merkert. Głównym celem działalności szarych sióstr jest opieka nad chorymi, bezdomnymi, osobami samotnymi i opuszczonymi przez bliskich. 

Kościół Matki Boskiej Bolesnej i św. Wojciecha zwany Kościołem na Górce, pozostałość po założeniu klasztornym dominikanów. Gotycka bazylika z wnętrzem barokowym i neoromańską fasadą. Wystój wnętrza bogaty, późnobarokowo-rokokowy z ok. połowy XVIII w., z cennym tryptykiem gotyckim - ołtarzem typu Czterech Dziewic (ok. 1400 r.). Dawny klasztor zbudowany w XVIII w. z wykorzystaniem pozostałości poprzedniego z pierwszej połowy XVII wieku. W 1846 r. przeznaczony na szpital. Obecnie po przekształceniach siedziba Uniwersytetu Opolskiego.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

1. Został wzniesiony z fundacji bpa Karola Ferdynanda Wazy w latach 1688-92. Jest pierwszą jezuicką budowlą sakralną na Śląsku. Z ołtarza głównego do naszych czasów zachowała się jedynie część górna. Polichromię w kościele wykonał nyski malarz Karol Dankwart – autor polichromii w bazylice jasnogórskiej.

Dawniej poza miastem Nysa na lekkim wzniesieniu zbudowano drewniany kościół pw. św. Krzyża. W 1633 roku na jego miejscu zbudowano już murowaną świątynię. Budowla ma gotycką formę, elementy renesansowe, a powstała w czasach baroku. W dokumencie umieszczonym w kuli wieżyczki w 1678 r. podano, że kościół ten zbudowano na pamiątkę męki Zbawiciela z zachowaniem prawdziwej odległości między domem Piłata a miejscem Ukrzyżowania.

Obok kościoła znajduje się grób Eichendorffa - śląskiego poety doby romantyzmu.

Kościół św. Piotra i Pawła - pierwotnie Bożogrobców. Jeden z najwybitniejszych zabytków późnego baroku na Śląsku wzniesiony w latach 1720-1727. Okazała budowla o pięknej fasadzie i wspaniałym wnętrzu z polichromią iluzjonistyczną na sklepieniach wykonaną w 1730 r. przez braci Schefflerów. Bogaty wystrój późnobarokowy z elementami rokokowymi i klasycystycznymi. W bezpośrednim sąsiedztwie dawny klasztor, niegdyś wyższe seminarium duchowne, obecnie ośrodek rekolekcyjny, liceum katolickie i szpital.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Kościół św. Trójcy, nazywany kościołem franciszkanów - miejsce spoczynku książąt opolskich. Gotycki, z elementami wczesnogotyckimi, późnorenesansowymi i barokowymi. Halowy, trójnawowy, otoczony pięcioma kaplicami, z których najstarsza jest kaplica św. Anny z 1309 roku. przywrócona do funkcji mauzoleum piastowskiego w latach 1952-1959. Poddany barokizacji wnętrz w XVII i XVIII w. Wieża nadbudowana w 1899 roku. W krypcie pod prezbiterium trumny książąt opolskich i najstarsza polichromia gotycka z grupą Ukrzyżowania z lat 20-30 XIV w. Do kościoła przylega klasztor franciszkanów.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Nazwa mostu słynie od pobieranego niegdyś za przejście mostem groszowego myta.

Pomnik Nike z Samotraki Bojownikom o Polskość Śląska Opolskiego

Ratusz opolski to założenie o dwuskrzydłowym korpusie z podcieniami i czworoboczną wieżą w stylu florenckiego Palazzo Vecchio. Usytuowany na miejscu drewnianego domu kupieckiego z XIII wieku, przekształconego w murowany w połowie XIV wieku. Obecna forma nadana w wyniku przebudów w XIX i XX wieku. W połowie lat 90-tych poddany renowacji elewacji i wnętrza.

Źródło: Atrakcje turystyczne Śląska Opolskiego, wyd. Oficyna Piastowska

Szlak miary jerozolimskiej – kościół Bożogrobców- św. Piotra i Pawła - kościół jerozolimski pw. Św. Krzyża.
Długość trasy: 3 km
Czas trwania wycieczki: 2h

Miara jerozolimska określa realną odległość jaką przebył Chrystus z domu Piłata do miejsca ukrzyżowania-Golgoty. Zwyczaj budowy kościołów jerozolimskich pw. Św. Krzyża lub Św. Grobu które min. przez swoje umiejscowienie przypominały miejsce Męki Pańskiej wywodzi się od czasów wypraw krzyżowych, aby mogły przybliżyć mniej zamożnym Święte miejsca. W Nysie inicjatorami powstania takiego kościoła byli Bożogrobcy. Zakon ten wywodził się z Ziemi Świętej, znał więc dobrze plan Jerozolimy.

Do ich reguły oprócz opieki szpitalnej należała specjalna liturgia związana z Męką Chrystusa i Chwałą Krzyża Św. Również znak ich zakonu-podwójny krzyż zw. patriarchalnym od XIII wieku nawiązuje do relikwii Drzewa Krzyża Świętego które dotarły z Bizancjium do Europy w formie tzw. staurotek (relikwiarzy).

W kościele pw. św. Piotra i Pawła zobaczymy replikę Bożego Grobu i przepiękne freski Schefflerów przedstawiające pusty grób (pod chórem) oraz w nawie głównej sceny chwały Krzyża Świętego. Następnie przechodzimy obok Domu Wagi na rynek gdzie stał ratusz miejsce władzy utożsamiany z domem Piłata-stąd rozpoczyna się droga męki którą odbył Jezus.

Na końcu tej drogi prowadzącej historycznym szlakiem poza miasto na lekkim wzniesieniu zbudowano drewniany kościół pw. św. Krzyża. W 1633 roku na jego miejscu zbudowano już murowaną świątynię. Budowla ma gotycką formę, elementy renesansowe, a powstała w czasach baroku. W dokumencie umieszczonym w kuli wieżyczki w 1678 r. podano że kościół ten zbudowano na pamiątkę męki Zbawiciela z zachowaniem prawdziwej odległości między domem Piłata a miejscem Ukrzyżowania. Koszty budowy zostały pokryte ze składek mieszkańców Nysy i oni także w każdy Wielki Piątek o godzinie 12 pielgrzymowali tu spod kościoła św. Jakuba. Tradycja ta trwała aż do 1945 roku. Obok kościoła znajduje się grób Eichendorffa - śląskiego poety doby romantyzmu.

Szlaki opracowała p. Krystyna Dubiel
Przewodnik Sudecki

Źródło:http://www.nor.nysa.pl/szlaki.php?id=3

Szlak pamięci i wdzięczności - kościół św. Jakuba - kaplica przy al. Wojska Polskiego - kościół św. Rocha – Mariahilf
Długość trasy: 8km
Czas trwania wycieczki: 6h

Trasę rozpoczynamy od kościoła św. Jakuba, do którego dobudowano po wojnie trzydziestoletniej jako wotum dla zmarłych kaplicę Zmarłych (dziś nosi nazwę Baptysterium). Następnie idąc śladami pamiętnej pielgrzymki poprzedzającej budowę wspomnianej kaplicy mijamy zbudowany przez franciszkanów w 1903 roku klasztor i kościół pw. Świętej Elżbiety i stojącą obok kaplicę ufundowaną w 1737 roku przez kamieniarza Karla Schleima na pamiątkę ówczesnej klęski .W tym czasie w okresie żniw przez sześć tygodni padał deszcz, który spowodował, że zapanował straszny głód. Potem przyszła zaraza uśmiercająca wielu ludzi.

Na końcu alei Wojska Polskiego (dawniej była to ul. Św. Rocha) znajduje się mały kościółek św. Rocha zbudowany w 1637 roku z datków ocalałych mieszkańców miasta. W tym miejscu gdzie stały namioty z chorymi na zarazę ludźmi zbudowano kościół na planie krzyża co miało symbolizować cierpienia ludzi. Obok powstała pustelnia, a zamieszkujący tam pustelnicy modlił się za dusze zmarłych do 1793 roku - kiedy to zmarł ostatni z nich. Od 1818 roku w tym miejscu powstał cmentarz ewangelicki. Z tych czasów pochodzi też zbudowana w 1825 r. kolista kaplica cmentarna ze znajdującą się pod nią kryptą grobową.

Końcowym etapem jest kościółek pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w lasku złotogłowickim nazywanym Mariahilf. Z kościołem tym jest związana historia tłumacząca jego ludową nazwę. Jadący tam kiedyś furmanką chłop zaczął osuwać się z drogi w przepaść krzyknął: „Maria Hillfe - Mario Ratuj”. Człowiek ów na pamiątkę swego ocalenia powiesił na drzewie obraz Matki Bożej. Obraz znalazły w 1745 roku dwie służące ze Złotogłowic, które szukały paszy dla bydła. Zaniosły obraz do kościoła w Złotogłowicach. Następnej nocy obraz znikł z kościoła i znaleziono go ponownie na drzewie. Zbudowano więc w tym miejscu drewnianą kaplicę. W 1887 roku w miejscu rozebranej kaplicy zbudowano murowany kościół w którym umieszczono ołtarz wraz z obrazem z kaplicy. Zbudowano również drogę krzyżową a w 1892 roku wzniesiono kamienny krzyż. W maju 1945r miało tu miejsce objawienie się Matki Bożej. Powiedziała Ona wtedy: ”Jestem wielką łask pośredniczką. Jak świat tylko przez ofiarę syna mógł znaleźć zmiłowanie u ojca, tak tylko przez moje pośrednictwo znaleźć może wysłuchanie u syna. W miejsce waszego grzesznego serca umieśćcie moje niepokalane serce. Wtedy ja będę tą, która sprowadzi wam pomoc Bożą, a Chrystus miłość Waszą ku ojcu uczyni doskonalszą. Zastosujcie się do mych próśb, aby Chrystus wkrótce mógł zapanować jako Król Pokoju. Pokój Chrystusa niech będzie z wami i wszystkimi, którzy tutaj się modlą.” Miejsce to słynie wieloma łaskami i jest prawdziwą oazą spokoju pozwalającą na złapanie oddechu i zastanowienie się nad swym życiem i dokąd w takim pośpiechu zdążamy.

Szlaki opracowała p. Krystyna Dubiel
Przewodnik Sudecki

Źródło: http://www.nor.nysa.pl/szlaki.php?id=4