Visit Opolskie - Portl regionalny województwa opolskiego

Szlak pamięci i wdzięczności - kościół św. Jakuba - kaplica przy al. Wojska Polskiego - kościół św. Rocha – Mariahilf
Długość trasy: 8km
Czas trwania wycieczki: 6h

Trasę rozpoczynamy od kościoła św. Jakuba, do którego dobudowano po wojnie trzydziestoletniej jako wotum dla zmarłych kaplicę Zmarłych (dziś nosi nazwę Baptysterium). Następnie idąc śladami pamiętnej pielgrzymki poprzedzającej budowę wspomnianej kaplicy mijamy zbudowany przez franciszkanów w 1903 roku klasztor i kościół pw. Świętej Elżbiety i stojącą obok kaplicę ufundowaną w 1737 roku przez kamieniarza Karla Schleima na pamiątkę ówczesnej klęski .W tym czasie w okresie żniw przez sześć tygodni padał deszcz, który spowodował, że zapanował straszny głód. Potem przyszła zaraza uśmiercająca wielu ludzi.

Na końcu alei Wojska Polskiego (dawniej była to ul. Św. Rocha) znajduje się mały kościółek św. Rocha zbudowany w 1637 roku z datków ocalałych mieszkańców miasta. W tym miejscu gdzie stały namioty z chorymi na zarazę ludźmi zbudowano kościół na planie krzyża co miało symbolizować cierpienia ludzi. Obok powstała pustelnia, a zamieszkujący tam pustelnicy modlił się za dusze zmarłych do 1793 roku - kiedy to zmarł ostatni z nich. Od 1818 roku w tym miejscu powstał cmentarz ewangelicki. Z tych czasów pochodzi też zbudowana w 1825 r. kolista kaplica cmentarna ze znajdującą się pod nią kryptą grobową.

Końcowym etapem jest kościółek pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w lasku złotogłowickim nazywanym Mariahilf. Z kościołem tym jest związana historia tłumacząca jego ludową nazwę. Jadący tam kiedyś furmanką chłop zaczął osuwać się z drogi w przepaść krzyknął: „Maria Hillfe - Mario Ratuj”. Człowiek ów na pamiątkę swego ocalenia powiesił na drzewie obraz Matki Bożej. Obraz znalazły w 1745 roku dwie służące ze Złotogłowic, które szukały paszy dla bydła. Zaniosły obraz do kościoła w Złotogłowicach. Następnej nocy obraz znikł z kościoła i znaleziono go ponownie na drzewie. Zbudowano więc w tym miejscu drewnianą kaplicę. W 1887 roku w miejscu rozebranej kaplicy zbudowano murowany kościół w którym umieszczono ołtarz wraz z obrazem z kaplicy. Zbudowano również drogę krzyżową a w 1892 roku wzniesiono kamienny krzyż. W maju 1945r miało tu miejsce objawienie się Matki Bożej. Powiedziała Ona wtedy: ”Jestem wielką łask pośredniczką. Jak świat tylko przez ofiarę syna mógł znaleźć zmiłowanie u ojca, tak tylko przez moje pośrednictwo znaleźć może wysłuchanie u syna. W miejsce waszego grzesznego serca umieśćcie moje niepokalane serce. Wtedy ja będę tą, która sprowadzi wam pomoc Bożą, a Chrystus miłość Waszą ku ojcu uczyni doskonalszą. Zastosujcie się do mych próśb, aby Chrystus wkrótce mógł zapanować jako Król Pokoju. Pokój Chrystusa niech będzie z wami i wszystkimi, którzy tutaj się modlą.” Miejsce to słynie wieloma łaskami i jest prawdziwą oazą spokoju pozwalającą na złapanie oddechu i zastanowienie się nad swym życiem i dokąd w takim pośpiechu zdążamy.

Szlaki opracowała p. Krystyna Dubiel
Przewodnik Sudecki

Źródło: http://www.nor.nysa.pl/szlaki.php?id=4